Önce “Sen ve Ben”, bir yıl sonra “Bir Nefes İstanbul”da harflerle; ikisi arasında doğan Yaşam Atölyesi’nde konuşarak ve konferanslarda, etkinliklerde buluşmaya başladık... Önce yüzlerce kişiydik, sonra binlerce, şimdi onbinlerce... Yarın yüzbinlerce... Tek bir ses, tek bir yürek, tek bir yolculuk... Kendin olman, kendi yaşamını yaratman ve yaşaman adına...

İlk tanışmamızda arka kapakta yazmıştım “Yüreğinin sesini duyuyorum, arayışını biliyorum. Bedenimi, ruhumu sonuna kadar açtım. Ruhum benim liderim. Yaşamın hesap defterini kapatıp, izlemek yerine yaşamaya başladığın an neleri hissedeceğini hissetmek, benim varoluşumun ta kendisi...”

Şimdiye kadar hep ben seninle konuştum cümlelerde, şimdi dinlemek istiyorum seni, senin harflerinden... Ve bunu diğerlerimizle paylaşmak. Hep beraber yazarak, diğerleriyle paylaşarak... Ruhundaki yırtıkları paylaş... Bu yırtıklar, üzücü de olabilir, sıradışı da, ... Sonuçta kendini anlat ya da başkalarında gördüklerini... Paylaş... Kendinden, yaşamdan, insanlardan, aşktan, ölümden, neyden bahsetmek istersen et...

Şimdi senin satırlarını okumaya başlıyorum... Ve bu yazdıklarından sonra belki de yüz yüze konuşacağız...

Dinliyorum....

En son eklenen son 5 yazı

  • Yazar: zelda

    Kaç kez döndüm sokağından, boynu bükük. Avuçlarımda zincirlerim.Sana sardığım sarmaladığım ne varsa hepsi koptu birer birer.Suçlu ben miyim…Ceplerimden dökülüyor hüzün sarması sevgim.Yollarında ben değil kalan, döküntülerim.Ulaşamadan, yaşamadan, sevdiğim neyin  varsa saçtım, ayaklarına takılan çakıl taşları değil kalbim.Hissetmeden, görmeden geçip gittiğin.…

  • Yazar: cetincebi

    Yol hikayesi benimkisi..
    Yola karşı bir direniş..
    Doğan güneşe,
    Batan güneşe inat
    yolu sevdim varlığımda

    Ruhumda bensiz
    Titremelerimde sessiz
    yollarda izsiz
    gidiyorum.

    Anladım
    en güzel yolculuğun
    cıkmak olduğunu kalıbından..

  • Yazar: Nihan

    Şu son altı ayım inanılmaz keyifli geçiyor…Bunu derken sanmayın ki pamuklar içinde bir yaşam sürüp gidiyor ama Nihan “KABUL”’ü yaşıyor…Hele şu son birkaç ay…İnsanların oyunları , çizdiği resimler daha da netleştiriyor beni.Ne istediğimi çok İYİ biliyorum çünküJ

    Bazıları kendini akıllı…

  • Yazar: Nihan

    Sen kapımı çaldın , ben kim o dedim?

    Sense benim adım AŞK dedin bana …

    Hem de 4 kere

    Her keren bir adam oldu hayatımda!

    Hepsinde de çok sevdim , çok sevildim , çok acı çektim , çok can acıttım……

  • Yazar: sudeyuksel

    Şişman insanlar komiktir genellikle. Güleç, esprili, sempatik; komiktir işte! Seven gözler onları “obez” olarak görmez; olsa olsa ” tombik”tir onlar. Müzmin tombikler!

    Şişman olmak kendinden emin olmayı şart koşar kişiye. İlk kendin dalga geçersen kimseye fırsat vermezsin işte! Komik oluveririsin…

  • Tüm yazılar için tıklayınız.